สารอาหารพื้นฐานในอาหาร: โปรตีน เปปไทด์ และกรดอะมิโน (ตอนที่ 2)

โภชนาการจะถูกใช้ประโยชน์ได้ดีเพียงใด ขึ้นอยู่กับสารอาหารที่สัตว์เลี้ยงของคุณขาดมากที่สุด

สิ่งที่เราเรียกว่าโปรตีนประกอบด้วยกรดอะมิโน 50 ตัวขึ้นไป มักมาพร้อมโมเลกุลทำหน้าที่—ลิพิด ไอออนโลหะ—ที่ทำให้โปรตีนมีหน้าที่และความหลากหลายมากขึ้น

เนื้อเยื่อที่มีโปรตีนเป็นฐานมีอยู่ทั่วร่างกาย: ตั้งแต่เอนไซม์และเซลล์เม็ดเลือด ถึงกล้ามเนื้อ อวัยวะ ผิวหนัง และขน หากไม่นับน้ำ เนื้อเยื่อสัตว์กว่า 60% คือโปรตีนโดยพื้นฐาน เอนไซม์ที่เป็นโปรตีนยังทำให้ร่างกายย่อยและสังเคราะห์สารต่างๆ ได้—ขาดไม่ได้ต่อการทำงานของสิ่งมีชีวิต

คุณภาพสำคัญกว่าปริมาณ

เรารู้ว่าโปรตีนในอาหารประกอบด้วยกรดอะมิโนต่างชนิด (ดูตอนที่ 1) และโปรตีนถูกย่อยกลับเป็นกรดอะมิโนเพื่อให้ร่างกายใช้—ดังนั้น แหล่งและชนิดของโปรตีนจึงสำคัญมาก.

โดยทั่วไป โปรไฟล์กรดอะมิโนของโปรตีนสัตว์คล้ายคลึงกัน ดังนั้น โปรตีนสัตว์ตอบสนองความต้องการทางโภชนาการของสัตว์ได้ดีกว่าโปรตีนพืช.

ผลพลอยได้ (กระดูก เศษเนื้อ หนัง) ไม่ใช่แหล่งโปรตีนที่แนะนำนอกจากข้อกังขาว่าจะบำรุงสุนัขและแมวได้เหมาะสมหรือไม่ ยังมีข้อกังวลด้านสุขอนามัย: ผลพลอยได้มักเป็นส่วนที่ไม่ต้องการ ควบคุมคุณภาพในการเก็บและขนส่งได้ยาก และเสี่ยงปนเปื้อนสูง Whole Dog Journal ซึ่งเป็นแหล่งอ้างอิงที่น่าเชื่อถือแนะนำเจ้าของอย่างชัดเจนให้หลีกเลี่ยงอาหารที่ทำจากผลพลอยได้

การใช้สารอาหารถูกจำกัดโดยสารอาหารที่ขาดแคลนที่สุด

วิทยาศาสตร์โภชนาการใช้ “ทฤษฎีถังไม้”: ถังไม้จุน้ำได้เท่าที่แผ่นไม้สั้นที่สุดยอมให้ หากแผ่นสั้นที่สุดยาว 10 ซม. ถังจะจุน้ำได้ 10 ซม. ไม่ว่าแผ่นอื่นจะสูงแค่ไหน

โภชนาการก็เช่นเดียวกัน: สัตว์จะดูดซึมและใช้ได้มากเพียงใด ขึ้นอยู่กับสารอาหารที่ขาดมากที่สุด ไม่ว่าจะเติมอาหารเสริมมากแค่ไหน หากภาพรวมของสารอาหารไม่ครบ การเติมสารอาหารชนิดเดียวอย่างสุ่มสี่สุ่มห้าไม่ให้ประโยชน์จริง —แค่ทำให้แผ่นไม้แผ่นเดียวสูงขึ้น—และการเผาผลาญส่วนเกินยังเพิ่มภาระต่อตับและไต

ความต้องการสารอาหารต่างกันตามสายพันธุ์ ขนาด ช่วงวัย และสภาพของแต่ละตัว ปริมาณอาหารเสริมจึงต้องคำนวณอย่างระมัดระวัง เมื่อเติมอาหารเสริม ปฏิบัติตามปริมาณที่แนะนำ และ ปรึกษาสัตวแพทย์พร้อมรายการส่วนผสมของอาหารประเมินตามสภาพของสัตว์เลี้ยงแต่ละตัวว่าจำเป็นต้องเสริมหรือไม่ เพื่อให้ได้รับสารอาหารทุกชนิดอย่างสมดุล

อ้างอิง

1. Nelson DL, Cox MM. Lehninger Principles of Biochemistry, พิมพ์ครั้งที่ 4
2. Rogers QR, Morris JG. Essentiality of amino acids for the growing kitten. J Nutr. 1979;109(4):718-23.